สถาบันศิลปะแห่งชิคาโกมีขนาดใหญ่พอ ที่จะเอาชนะแผนได้ โดยพิจารณาจากการมองเห็นทุกอย่าง ภาพวาดที่มีชื่อเสียงเป็นเพียงส่วนหนึ่งของคอลเล็กชั่นที่รวมถึงสถาปัตยกรรมประติมากรรมการตกแต่งภายในขนาดเล็กสิ่งทอและผลงานจากหลายภูมิภาคและช่วงเวลา การเยี่ยมชมครั้งแรกที่ดีต้องการชุดการเชื่อมต่อเล็ก ๆ มีความยืดหยุ่นเพียงพอสําหรับห้องที่ไม่คาดคิดที่จะกลายเป็นไฮไลท์
ให้เวลาประมาณสามชั่วโมงสําหรับการแนะนําจํานวนมาก เส้นทางที่มีประโยชน์รวมภาพวาดฝรั่งเศสผลงานอเมริกันไม่กี่และหนึ่งประสบการณ์ที่ตัดกันเช่น Thorne Miniature Rooms หรือ Ando Gallery เลือกผลงานที่สําคัญที่สุดก่อนเดินทางมาถึง จากนั้นตรวจสอบสถานะการแสดงผลปัจจุบัน ผลงานชิ้นเอกของคอลเลกชันอาจอยู่ในการยืมหรือปิดมุมมองชั่วคราว การปรากฏตัวของมันในแคตตาล็อกออนไลน์ไม่รับประกันว่าจะสามารถใช้ได้ในวันที่ของคุณ
เลือกระหว่างทางเข้าทั้งสอง
ทางเข้า Michigan Avenue ที่ 111 South Michigan Avenue ให้การมาถึงแบบคลาสสิกข้างสิงโตบรอนซ์ เป็นแนวทางธรรมชาติจาก Loop และเขตสวนสาธารณะริมทะเลสาบ ทางเข้า Modern Wing อยู่ที่ 159 East Monroe Street สะดวกเมื่อเดินทางจาก Millennium Park ทั้งสองอยู่ในพิพิธภัณฑ์ที่เชื่อมต่อกัน แต่พวกเขาทําให้คุณอยู่ในตําแหน่งเริ่มต้นที่แตกต่างกัน
สําหรับการเยี่ยมชมที่เน้นการวาดภาพครั้งแรก การมาถึงที่ Michigan Avenue ได้แนะนําอาคารประวัติศาสตร์อย่างชัดเจน หากศิลปะสมัยใหม่และร่วมสมัยเป็นความสนใจหลักของคุณ การเริ่มต้นที่ Modern Wing สามารถลดสิ่งล่อใจที่จะใช้เวลาทั้งหมดของคุณที่อื่นก่อน ตัดสินใจว่าคอลเลกชั่นใดควรได้รับความสนใจจากคุณมากที่สุด จากนั้นเลือกทางเข้าตามนั้น
ข้อมูลผู้เข้าชมปัจจุบันของพิพิธภัณฑ์ควรชําระประเภทตั๋ว ชั่วโมงสาธารณะ และนิทรรศการที่มีตั๋วแยกต่างหาก นิทรรศการที่โฆษณาอย่างเด่นชัดในหน้าแรก อาจต้องมีการจัดเรียงการรับเข้าเรียนที่แตกต่างจากคอลเลกชันถาวร ตรวจสอบความแตกต่างนั้นก่อนซื้อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากเหตุผลหลักของคุณในการเยี่ยมชมคือการแสดงชั่วคราวโดยเฉพาะ ทิ้งเวลาไว้สําหรับขั้นตอนการเข้า แทนที่จะวางแผนที่จะไปถึงแกลเลอรี่แรกของคุณในนาทีที่คุณมาถึงข้างนอก
สร้างเส้นทางรอบสามชนิดของการมอง
แทนที่จะเลือกรายการผลงานชิ้นเอกที่ยาวเหยียด ให้เยี่ยมชมสามธีม ภาพวาดฝรั่งเศสสามารถแนะนําวิธีการสร้างฉาก ศิลปะอเมริกันสามารถตั้งคําถาม เกี่ยวกับภาพที่คุ้นเคย และเรื่องราวที่แนบมากับพวกเขา ห้องขนาดเล็ก, หน้าต่างกระจกสีหรือแกลเลอรี่ออกแบบแล้วสามารถเปลี่ยนความรู้สึกของขนาดและวัสดุของคุณ.
ใช้แผนที่ปัจจุบันเพื่อเชื่อมต่อธีมเหล่านั้น พิพิธภัณฑ์เผยแพร่ทัวร์ไฮไลท์หนึ่งชั่วโมงที่แนะนําซึ่งสามารถติดตามได้จากทางเข้า Michigan Avenue หรือย้อนกลับจาก Modern Wing มันเป็นการอ้างอิงโครงสร้างที่มีประโยชน์ แม้ว่าคุณจะมีเวลานานกว่าก็ตาม หลีกเลี่ยงการคัดลอกหมายเลขห้องจากคู่มือเก่า: การติดตั้งและเส้นทางสามารถเปลี่ยนแปลงได้ และป้ายของแกลเลอรีบนแผนที่วันนี้มีประโยชน์มากกว่าแผนที่เดินทางครั้งประวัติศาสตร์
สํารองประมาณหนึ่งชั่วโมงสําหรับภาพวาดฝรั่งเศส 40 ถึง 50 นาทีสําหรับผลงานอเมริกันที่เลือกและอีกครึ่งชั่วโมงสําหรับความคมชัดที่คุณเลือก เวลาที่เหลือครอบคลุมการเคลื่อนไหว การหยุดพัก และการค้นพบ สิ่งเหล่านี้เป็นการจัดสรรที่แนะนํา ไม่ใช่ระยะเวลาทัวร์อย่างเป็นทางการ พวกเขาจงใจออกจากที่ว่าง เพื่อดูภาพวาดที่คุณไม่เคยได้ยินมาก่อน เข้าไปในอาคาร
ให้เวลา Seurat ที่สองระยะทาง
Georges Seurat's A Sunday on La Grande Jatte มีชื่อเรื่องว่าปี 1884 นําเสนอฉากพักผ่อนริมแม่น้ําที่แออัด ตัวเลขจํานวนมากและองค์ประกอบโดยเจตนามีหลายวิธีในการเริ่มต้น ขั้นแรกให้นําภาพวาดทั้งหมดจากระยะที่สะดวกสบาย: ตัวเลขที่ตั้งตรงภาพเงาซ้ํา ๆ แพทช์ของร่มเงาและความสัมพันธ์ระหว่างเบื้องหน้าและน้ํา
จากนั้นขยับเข้าไปใกล้ขึ้นในขณะที่เคารพขอบเขตการรับชมของพิพิธภัณฑ์เพื่อตรวจสอบว่ารอยเล็ก ๆ ของสีสร้างพื้นผิวอย่างไร ถอยออกมาอีกครั้ง เพื่อดูฉากที่สอดคล้องกัน การเปลี่ยนแปลงระหว่างมุมมองทั้งสองนั้น เป็นการแนะนําที่มีประโยชน์มากกว่าการพยายามจําคําจํากัดความตามตําราของเทคนิคการวาดภาพ
เลือกตัวเลขหนึ่งตัวเพื่อปฏิบัติตามองค์ประกอบ สังเกตว่าสายตาของบุคคลนั้นนําไปสู่ที่ใดซึ่งรูปร่างอื่น ๆ ล้อมรอบพวกเขาและท่าเคลื่อนไหวมากน้อยเพียงใด ภาพขนาดใหญ่ที่คุ้นเคยอาจกลายเป็นเรื่องแปลก ๆ เมื่อคุณหยุดถือว่าเป็นการสืบพันธุ์เพียงครั้งเดียว ห้านาทีหรือสิบนาทีที่เอาใจใส่ที่นี่จะทิ้งความทรงจําที่แข็งแกร่งกว่าภาพถ่ายสั้น ๆ ตามด้วยการค้นหาชื่อที่มีชื่อเสียงต่อไป
เปรียบเทียบเมืองใน Caillebotte และ Hopper
ถนนปารีสของ Gustave Caillebotte; Rainy Day ให้พื้นที่สาธารณะที่แตกต่างกัน ร่ม ทางแยกถนนกว้าง และตัวเลขที่วางไว้อย่างรอบคอบทําให้ภาพวาดเป็นพันธมิตรที่มีประโยชน์ต่อ Seurat ดูว่าคู่หน้าของคู่นั้น สร้างตําแหน่งที่คุณจินตนาการไว้อย่างไร จากนั้นไปตามถนนในระยะไกล และสังเกตว่าสถาปัตยกรรมนํามุมมองอย่างไร
ฉากนี้สามารถอ่านผ่านประสบการณ์ธรรมดา ๆ โดยไม่ต้องแกล้งทําเป็นรู้ความคิดของตัวเลข คุณจะเคลื่อนผ่านทางแยกนั้นได้อย่างไร คนใดบ้างที่ดูเหมือนจะอยู่ใกล้พอที่จะพบกัน และคนใดยังคงแยกจากกัน คําถามเหล่านั้นทําให้องค์กรของภาพวาดมองเห็นได้ พวกเขายังเตรียมการเปรียบเทียบกับ ภาพลักษณ์เมืองที่แตกต่างกันมาก ในคอลเล็กชั่นอเมริกัน
Edward Hopper's Nighthawks วาดในปี 1942 แสดงให้เห็นลูกค้าสามคนและผู้ดูแลภายในร้านอาหารที่สว่างไสว ถนนโดยรอบมืดและว่างเปล่าเป็นส่วนใหญ่ ขอบเขตแก้วของมัน ให้ผู้ชมเห็นผู้คนโดยไม่ต้องเข้าร่วมกับพวกเขา เมื่อภาพวาดอยู่ในมุมมอง ให้ใช้เวลาสักครู่เพื่อค้นหาขอบเขตนั้นและพิจารณาว่าองค์ประกอบวางคุณไว้นอกฉากอย่างไร
พิพิธภัณฑ์อธิบายว่า Hopper ดึงแรงบันดาลใจจากร้านอาหารบน Greenwich Avenue ในนิวยอร์ก ในขณะที่สร้างภาพที่นอกเหนือไปจากบันทึกตามตัวอักษรของสถานที่แห่งหนึ่ง หลีกเลี่ยงการเปลี่ยนภาพวาด ให้กลายเป็นแผนที่ ตามล่าหาร้านอาหารที่แน่นอน ความแตกต่างกับ Caillebotte มีประสิทธิผลมากกว่า: สองเมืองแสงที่แตกต่างกันและวิธีการที่แตกต่างกันในการแสดงผู้คนใกล้กันในที่สาธารณะ
ดูอีกครั้งที่ American Gothic
โกธิคอเมริกันของ Grant Wood ทําซ้ําบ่อยมากจนตระหนักว่าอาจรู้สึกเหมือนเสร็จสิ้นการเผชิญหน้า ช้าลงพอที่จะตรวจสอบคราด เสื้อผ้า ใบหน้า และหน้าต่างแหลมหลังตัวเลข รูปแบบแนวตั้งซ้ํา ๆ เชื่อมโยงผู้คนและบ้านในขณะที่ความแตกต่างในการจ้องมองของพวกเขาป้องกันไม่ให้ภาพจากการปักหลักเป็นภาพครอบครัวที่ตรงไปตรงมา
วู้ดใช้แนน น้องสาวของเขา และหมอฟันของเขาเป็นนางแบบ ตัวเลขนี้เป็นตัวแทนของชาวนาและลูกสาวของเขา แทนที่จะเป็นภาพสารคดีเกี่ยวกับความสัมพันธ์ที่แท้จริงของนางแบบ ความแตกต่างนั้นช่วยแยกการก่อสร้างที่ทาสีออกจากสมมติฐานที่นําโดยเรื่องตลก โฆษณา และการล้อเลียนในภายหลัง
ถามว่างานเองสร้างอะไร และสิ่งที่คุณจัดหาจากความทรงจํา ภาพวาดบอกคุณหรือไม่ว่า จะตัดสินตัวเลขของมันอย่างไร รายละเอียดใดที่ทําให้รู้สึกรุนแรง รักใคร่ หรือคลุมเครือ สหายอาจมาถึงการตีความที่ แตกต่างจากหลักฐานเดียวกัน คุณค่าของการหยุดนี้อยู่ที่ การกู้คืนความสนใจ สําหรับภาพที่คุณคิดว่าคุณรู้อยู่แล้ว
เปลี่ยนขนาดด้วยห้องขนาดเล็กของ Thorne
ห้องขนาดเล็กของ Thorne 68 ให้การเปลี่ยนแปลงที่มีประสิทธิภาพเป็นพิเศษหลังจากภาพวาดขนาดใหญ่ ได้รับการพัฒนาผ่านวิสัยทัศน์ของ Narcissa Niblack Thorne การตกแต่งภายในขนาดเล็กเหล่านี้นําเสนอช่วงเวลาและประเพณีที่แตกต่างกันของการออกแบบในประเทศ งานฝีมือของพวกเขาเชิญชวนให้ตรวจสอบอย่างใกล้ชิด แต่ห้องพักยังถามว่าผู้คนใช้พื้นที่และแสดงรสนิยมอย่างไร
ห้องรับประทานอาหารจอร์เจียของอังกฤษของพิพิธภัณฑ์ซึ่งเป็นตัวแทนของ 1770–1790 เป็นตัวอย่างหนึ่งที่มีประโยชน์ รูปแบบการตกแต่งสะท้อนให้เห็นถึงภาษาคลาสสิกที่เกี่ยวข้องกับ Robert Adam รวมถึงเครื่องประดับปูนปลาสเตอร์ที่บรรเทาต่ําและแผงทาสีที่จัดอย่างระมัดระวัง มองหาว่าผนัง เฟอร์นิเจอร์ และแสง ก่อตัวเป็นฉากที่ประสานกันอย่างไร มากกว่าการรวบรวมวัตถุที่น่าดึงดูดที่ไม่เกี่ยวข้อง
เลือกสี่หรือห้าห้องที่มีการจัดที่แตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด เปรียบเทียบพื้นที่ต้อนรับอย่างเป็นทางการกับการตกแต่งภายในในประเทศที่เรียบง่ายกว่า หรือสองห้องที่มีไว้สําหรับกิจกรรมเดียวกันในช่วงเวลาที่แตกต่างกัน สังเกตเส้นทางผ่านประตู ความสูงของหน้าต่าง และส่วนใดของห้องที่สั่งการความสนใจ ขนาดเล็กทําให้การตกแต่งภายในทั้งหมด เปรียบเทียบได้ง่ายกว่าที่จะอยู่ในพระราชวัง
ให้เวลาประมาณ 25 ถึง 35 นาทีสําหรับแนวทางที่เลือกนี้ เด็ก ๆ สามารถเพลิดเพลินกับการค้นหารายละเอียดนาทีในขณะที่ผู้ใหญ่อาจถูกดูดซึมในการออกแบบ คุณไม่จําเป็นต้องตรวจสอบทุกกรณี เพื่อชื่นชมซีรีส์ หยุดก่อนที่ความเหนื่อยล้าจะปิดลง มองหาทางออก
ให้กระจกและสถาปัตยกรรมขัดจังหวะเส้นทางการวาดภาพ
หน้าต่างอนุสรณ์สถาน Hartwell ให้การเปลี่ยนแปลงวัสดุและขนาดอีกครั้ง สร้างขึ้นสําหรับ Tiffany Studios ในปี 1917 และมาจาก Agnes Northrop นําเสนอภูมิทัศน์ในอุดมคติที่เกี่ยวข้องกับ Mount Chocorua ในนิวแฮมป์เชียร์ แสงที่ผ่านกระจกเป็นชั้น ๆ ทําให้เกิดประสบการณ์ที่แตกต่างอย่างมากจากแสงที่สะท้อนออกจากพื้นผิวที่ทาสี
ดูการเปลี่ยนแปลงระหว่างต้นไม้ น้ํา และรูปแบบภูเขาที่ห่างไกล จากนั้นตรวจสอบว่าแต่ละส่วนมีส่วนทําให้เกิดฉากที่ใหญ่ขึ้นได้อย่างไร นี่เป็นโอกาสที่จะเชื่อมโยงการสร้างภาพกับการก่อสร้าง: ภูมิทัศน์ยังเป็นการประกอบกระจกสีและโครงสร้างรองรับ ตรวจสอบแผนที่ปัจจุบันของพิพิธภัณฑ์เพื่อหาที่ตั้งแทนที่จะถือว่าเป็นวัตถุขนาดเล็กที่สามารถพบได้อย่างสบาย ๆ ตามเส้นทางใด ๆ
หอศิลป์ Ando นําเสนอทางเลือกทางสถาปัตยกรรมที่เงียบกว่า เสร็จสมบูรณ์ในปี 1992 การออกแบบของ Tadao Ando ใช้เสาไม้อิสระ 16 เสาในการตกแต่งภายในที่มืดมิดเพื่อวางกรอบการเผชิญหน้ากับงานที่แสดง ให้ดวงตาของคุณปรับและสังเกตว่าการเคลื่อนไหวระหว่างคอลัมน์เปลี่ยนแปลงสิ่งที่มองเห็นได้อย่างไร ⠠อ ตัวห้องเอง กําหนดจังหวะและทิศทางของการมอง
สิ่งเหล่านี้เป็นประสบการณ์ที่แตกต่างกัน และการเยี่ยมชมสั้น ๆ อาจต้องการเพียงครั้งเดียว เลือกหน้าต่างสําหรับการเปรียบเทียบวัสดุที่โดดเด่นกับภาพวาดหรือ Ando Gallery สําหรับการตั้งค่าสถาปัตยกรรมที่ปิดล้อมมากขึ้น ทั้งสองไม่จําเป็นต้องมีรายการยาว ๆ ของงานอื่นเพื่อพิสูจน์ทางเบี่ยง
ทําให้มีที่ว่างสําหรับศิลปะนอกรายการสั้น ๆ ที่คุ้นเคย
เส้นทางพิพิธภัณฑ์ที่จัดเฉพาะรอบ ๆ ไอคอนยุโรปและอเมริกาสามารถให้ความประทับใจที่เข้าใจผิดเกี่ยวกับความกว้างของคอลเลกชัน ใช้ส่วนสุดท้ายของการเยี่ยมชมเพื่อป้อนพื้นที่หนึ่ง ๆ นอกเหนือจากรายการเดิมของคุณ เลือกเพราะวัสดุ วัตถุ หรือแสดงความสนใจอย่างแท้จริง จากนั้นอ่านบริบทให้เพียงพอเพื่อทําความเข้าใจสิ่งที่คุณเห็น
สําหรับวัตถุที่ไม่คุ้นเคย ให้กําหนดตําแหน่ง ระยะเวลา และหน้าที่ของมันก่อนที่จะวาดการเปรียบเทียบกับภาพวาดที่คุณรู้จัก ประติมากรรมทางศาสนา ภาชนะที่ใช้ในครัวเรือน หรือสิ่งทอ อาจถูกสร้างขึ้น เพื่อการตั้งค่าที่แตกต่างอย่างมาก จากแกลเลอรี่พิพิธภัณฑ์ จุดประสงค์ดั้งเดิมเหล่านั้นมีความสําคัญ หลีกเลี่ยงการปฏิบัติต่อทุกอย่างเป็นของตกแต่งแทนกันได้ เพียงเพราะตอนนี้ปรากฏหลังกระจกหรือบนแท่น
ทางเลือกสุดท้ายนี้มีประโยชน์อย่างยิ่งสําหรับผู้เข้าชมซ้ํา เก็บงานโปรดไว้หนึ่งชิ้น จากนั้นใช้เวลาส่วนใหญ่ในการเยี่ยมชมครั้งต่อไปในคอลเล็กชั่นอื่น อาคารสามารถรองรับช่วงบ่ายที่น่าพึงพอใจมากมาย โดยไม่ต้องใช้วงจรไฮไลท์เดียวกันในแต่ละครั้ง เส้นทางส่วนตัวจะน่าสนใจยิ่งขึ้นเมื่อรวมถึงการค้นพบที่ไม่ได้เลือกโดยหนังสือนําเที่ยว .
จบลงด้วยเมืองในอัตราที่ทําได้
ทําเลใจกลางเมืองของสถาบันศิลปะทําให้สวนสาธารณะสั้น ๆ เดินเป็นเพื่อนธรรมชาติไปยังแกลเลอรี่ การเยี่ยมชม Millennium Park สามารถสนทนาต่อเกี่ยวกับศิลปะสาธารณะและพื้นที่ในเมืองได้โดยไม่ต้องใช้คอลเล็กชั่นตั๋วอื่นทันที ให้เดินให้เจียมเนื้อเจียมตัวหากคุณใช้เวลาหลายชั่วโมงในการยืนอยู่ในบ้านแล้ว
สําหรับการเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ตอนเช้า ให้วางแผนอาหารกลางวันหลังจากเส้นทางที่เลือก แทนที่จะเพิ่มตารางช่วงบ่ายที่ทะเยอทะยานซึ่งบังคับให้คุณเร่งห้องสุดท้าย สําหรับการมาถึงในช่วงบ่าย ให้ตัดสินใจว่าธีมสองธีมใดที่จําเป็นและปล่อยให้ธีมที่สามยังคงเป็นตัวเลือก ความแตกต่างระหว่างสองถึงสี่ชั่วโมง มีความสําคัญในการสร้างขนาดนี้
ทิ้งไว้ด้วยชุดเปรียบเทียบที่ชัดเจนเล็กน้อย: ฉากพักผ่อนที่จัดไว้ของ Seurat ข้างถนนของ Caillebotte การตกแต่งภายในที่สว่างไสวของ Hopper ข้างภาพชนบทที่สร้างขึ้นของ Wood หรือห้องขนาดจิ๋วข้างแกลเลอรีสถาปัตยกรรม การเชื่อมต่อเหล่านั้นให้การแนะนําที่ทนทานกว่า ความพยายามที่เหนื่อยล้าที่จะเห็นทุกงานที่เฉลิมฉลอง พวกเขายังให้การเยี่ยมชมครั้งต่อไป ที่ไหนสักแห่งที่เฉพาะเจาะจงเพื่อเริ่มต้น
