นักเขียนท่องเที่ยวอาจเริ่มต้นด้วยภาพถ่าย เรียงความที่น่าจดจํา หรือคําแนะนําจากเพื่อน สิ่งเหล่านี้เป็นวิธีที่มีประโยชน์ในการค้นพบเรื่อง พวกเขาไม่ได้สร้างการเตรียมการเปิดโดยอัตโนมัติ, เอกลักษณ์ของวัตถุหรือการตีความทางประวัติศาสตร์. รายการแหล่งที่มาจะมีคุณค่าเมื่ออธิบายว่าบทความย้ายจากความสนใจไปยังหลักฐานอย่างไร และให้เส้นทางปฏิบัติแก่บุคคลอื่นในการตรวจสอบ
คู่มือนี้เสนอวิธีการทํางานสําหรับผู้เผยแพร่การเดินทาง หน่วยงาน และบริษัทในเครือ มันแยกแยะบันทึกการวิจัยภายในออกจากรายการที่สั้นกว่าที่ผู้อ่านเห็น . วิธีการนี้เป็นคําแนะนําด้านบรรณาธิการ ไม่ใช่การอ้างว่าทุกสถาบันระบุแหล่งที่มาในลักษณะเดียวกันหรือเว็บไซต์ประเภทใดประเภทหนึ่งมีความน่าเชื่อถือสําหรับทุกคําถาม
เริ่มต้นด้วยการเรียกร้องที่สําคัญ
ก่อนที่จะรวบรวมลิงก์แสดงรายการข้อเรียกร้องที่เป็นผลสืบเนื่องของบทความ สิ่งเหล่านี้รวมถึงสถานที่ที่ได้รับการอธิบาย สิ่งที่ผู้เข้าชมสามารถเข้าถึงได้ในปัจจุบัน สิ่งที่ตั๋วรวมถึง ลักษณะของเส้นทางและคํายืนยันทางประวัติศาสตร์ที่อธิบายความสําคัญของมัน แผนแหล่งที่มาที่สร้างขึ้นรอบ ๆ คําถามเหล่านี้มีประโยชน์มากกว่าโฟลเดอร์ของหน้าเว็บที่รวบรวมเพราะพวกเขาพูดถึงปลายทาง
เขียนคํากล่าวอ้างแต่ละข้ออย่างแคบพอที่จะทดสอบ คําแถลงว่าพิพิธภัณฑ์น่าสนใจมีพื้นฐานหลักฐานที่แตกต่างจากคําแถลงว่าปัจจุบันมีการแสดงงานชื่อในห้องใดห้องหนึ่ง . คําแนะนํา การสังเกต และการยืนยันข้อเท็จจริงแยกต่างหาก สิ่งนี้ช่วยให้บรรณาธิการเลือกหลักฐานที่ถูกต้อง และหลีกเลี่ยงการเรียกร้องแหล่งข่าวอย่างเป็นทางการสําหรับการตัดสินส่วนบุคคลที่แสดงออกอย่างชัดเจนของนักเขียน
ให้ความสําคัญกับคํากล่าวอ้างที่ส่งผลต่อการตัดสินใจของผู้อ่าน ทางเข้าที่ไม่ถูกต้อง สัญญาการเข้าถึงที่ทําให้เข้าใจผิด หรือการระบุแหล่งที่มาที่ไม่สนับสนุนสามารถเปลี่ยนการเยี่ยมชมได้อย่างมาก ข้อเท็จจริงพื้นฐานการตกแต่งอาจสมควรได้รับการตรวจสอบเช่นกัน แต่พวกเขาไม่ควรบริโภคความพยายามในการวิจัยทั้งหมดในขณะที่ข้อมูลเชิงปฏิบัติยังคงยืมมาจากกําหนดการเดินทางของบุคคลที่สามเก่า
ตรงกับแหล่งที่มาของคําถาม
ใช้องค์กรผู้เยี่ยมชมที่รับผิดชอบสําหรับกฎการรับเข้าเรียนในปัจจุบัน การเปิดประกาศและขั้นตอนการจอง ใช้บันทึกการรวบรวมสําหรับการระบุวัตถุ และการวิจัยเชิงสถาบันหรือผู้เชี่ยวชาญสําหรับการตีความทางประวัติศาสตร์ เอกสารต้นฉบับสามารถสนับสนุนการอ้างสิทธิ์เกี่ยวกับสิ่งที่ผู้สร้างบันทึกไว้ ในขณะที่อาจจําเป็นต้องวิเคราะห์เพิ่มเติมเพื่อประเมินว่าเอกสารหมายถึงอะไรหรือละเว้น
ประถมศึกษาและมัธยมศึกษาเป็นความสัมพันธ์กับคําถามการวิจัย, มากกว่าการจัดอันดับที่เรียบง่ายของดีและไม่ดี. คําแนะนําเกี่ยวกับห้องสมุดของมหาวิทยาลัยอธิบายว่าเนื้อหาเดียวกันสามารถมีบทบาทที่แตกต่างกันขึ้นอยู่กับวิชาที่กําลังศึกษาอยู่ . โบรชัวร์การเดินทางอาจเป็นหลักฐานหลักว่าจุดหมายปลายทางถูกวางตลาดอย่างไร ในขณะที่ยังคงเป็นแหล่งที่อ่อนแอสําหรับการประเมินประวัติของสถานที่อย่างอิสระ
อย่าคาดหวังให้ข้อมูลหน้าเดียวตอบทุกประเด็นได้ครบ หน้าแนะนำการท่องเที่ยวอาจอธิบายสถานที่สำคัญได้ชัดเจน แต่ย่อเรื่องงานอนุรักษ์ที่ซับซ้อนลงมาก งานวิจัยอาจอธิบายการขุดค้นอย่างละเอียด แต่ไม่ได้กล่าวถึงวิธีเข้าชมในปัจจุบัน บทความจะน่าเชื่อถือขึ้นเมื่อเลือกใช้หลักฐานจากแหล่งที่เหมาะกับข้อเท็จจริงแต่ละเรื่องที่นำเสนอ
รักษาข้อเท็จจริงในการดําเนินงานไว้ด้วยกัน
สร้างบันทึกข้อมูลปัจจุบันขนาดเล็กสําหรับการเยี่ยมชม สังเกตข้อมูลทางเข้าอย่างเป็นทางการ แหล่งตั๋วหรือการจอง ประกาศที่เกี่ยวข้อง และวันที่ตรวจสอบ บันทึกว่าผลิตภัณฑ์ ไซต์ หรือผู้เยี่ยมชมหมวดหมู่ใดที่ข้อมูลเกี่ยวข้อง สิ่งนี้จะป้องกันไม่ให้กฎสําหรับส่วนหนึ่งของสถานที่ท่องเที่ยวที่ซับซ้อน กลายเป็นคําแถลงทั่วไปเกี่ยวกับจุดหมายปลายทางทั้งหมด
ปอมเปอีเสนอตัวอย่างที่เป็นประโยชน์ หน้าผู้เข้าชมอย่างเป็นทางการแยกแยะตารางเวลาและตั๋วกฎระเบียบของผู้เข้าชมและข้อมูลการวางแผนอื่น ๆ นักเขียนที่ตรวจสอบการเยี่ยมชมที่เสนอควรปรึกษาส่วนอย่างเป็นทางการที่เกี่ยวข้องสําหรับคําถามจริง ๆ ภาพถ่ายของประตูเปิดหรือการเยี่ยมชมที่ประสบความสําเร็จของนักเดินทางคนอื่น ๆ ไม่ได้กําหนดการจัดรับสมัครในปัจจุบัน
เก็บรายละเอียดที่ไวต่อเวลาแยกจากพื้นหลังคําอธิบายที่มั่นคง เมื่อบทความเปลี่ยนแปลงหรือประกาศอย่างเป็นทางการปรากฏขึ้น บรรณาธิการสามารถอัปเดตข้อเรียกร้องการดําเนินงานที่ได้รับผลกระทบได้โดยไม่ต้องเริ่มการวิจัยทางประวัติศาสตร์ที่ถูกต้องใหม่ บันทึกที่ชัดเจนสนับสนุนการบํารุงรักษาอย่างมีประสิทธิภาพ ในขณะที่รักษาข้อมูลการวางแผนของผู้อ่านให้เชื่อมโยงกับหลักฐานปัจจุบัน
ให้หลักฐานทางประวัติศาสตร์บริบทของมัน
บันทึกว่าใครสร้างแหล่งข้อมูลทางประวัติศาสตร์ เมื่อมันถูกสร้างขึ้นและทําไมมันถึงมีอยู่ ไดอารี่, รายงานอย่างเป็นทางการ, โฆษณาและประวัติปากเปล่าในภายหลังแต่ละมีมุมมองและวัตถุประสงค์ แหล่งที่มาอาจมีคุณค่าในขณะที่ยังเลือกหรือไม่สมบูรณ์ การดํารงอยู่ของมันไม่ได้หมายความว่าทุกข้อความภายในมันควรนํามาใช้เป็นข้อสรุปที่ไม่มีคุณสมบัติของบทความ อย่างไรก็ตาม
แยกแยะคําพูดของแหล่งที่มาจากการอนุมานของนักเขียน หากแผนที่เก่าแสดงเส้นทางใดเส้นทางหนึ่งให้สังเกตว่าแผนที่สร้างอะไรและต้องการเปรียบเทียบกับวัสดุอื่น ๆ หากบัญชีในภายหลังตีความวัตถุประสงค์ของเส้นทาง ให้เก็บการตีความนั้นไว้กับผู้เขียน สิ่งนี้ทําให้สามารถเขียนเรื่องราวที่ชัดเจนได้ โดยไม่ปิดบังขั้นตอนของการให้เหตุผล
คําแนะนําด้านเอกสารทางประวัติศาสตร์ของกรมอุทยานฯ เน้นการวิเคราะห์ความถูกต้องและอคติของแหล่งที่มา สําหรับผู้จัดพิมพ์ท่องเที่ยว บทเรียนเชิงปฏิบัติคือการถามว่าแต่ละแหล่งสามารถบอกผู้อ่านว่าอะไรและขีดจํากัดของมันอยู่ที่ไหน เกร็ดเล็กเกร็ดน้อยที่มีชีวิตชีวาสามารถยังคงนํามาประกอบและไม่แน่นอนเมื่อหลักฐานไม่สมเหตุสมผลที่นําเสนอเป็นประวัติศาสตร์ที่ตัดสินแล้ว .
แยกแรงบันดาลใจจากการตรวจสอบ
เก็บข้อมูลแหล่งที่มาซึ่งจุดประกายความสนใจหรือกำหนดน้ำเสียงของบทความไว้ด้วย งานเขียนท่องเที่ยวอาจชวนให้ตั้งคำถาม และองค์ประกอบภาพของช่างภาพอาจเผยรายละเอียดที่ควรศึกษา ระบุบทบาทของแหล่งเหล่านี้ในแฟ้มค้นคว้า เพื่อไม่ให้บรรณาธิการคนถัดไปเข้าใจผิดว่าข้อมูลอ้างอิงเชิงสร้างสรรค์เป็นหลักฐานอิสระที่ยืนยันข้อกล่าวอ้างในบทความฉบับสมบูรณ์
แหล่งที่มาของแรงบันดาลใจสามารถให้เครดิตได้ในกรณีที่การมีส่วนร่วมของพวกเขารับประกัน แต่พวกเขาไม่ควรแทนที่การตรวจสอบข้อเท็จจริง หากเรียงความกล่าวว่าลานบ้านรู้สึกโดดเดี่ยว นักเขียนสามารถประเมินความประทับใจนั้นได้ผ่านการเยี่ยมชมและหลักฐานอื่นๆ ของพวกเขาเอง หากระบุวันก่อสร้างเฉพาะ ให้หาแหล่งที่เหมาะสมสําหรับวันที่ดังกล่าวก่อนที่จะทําซ้ําเป็นข้อเท็จจริง
อย่าสร้างฉันทามติที่ชัดเจนโดยแสดงรายการหลาย ๆ หน้าที่ทําซ้ําเรื่องราวที่ไม่ได้รับการยืนยัน ทําตามโซ่กลับเมื่อเป็นไปได้ อนุพันธ์หลายตัวของข้อเรียกร้องเดียวกัน ไม่จําเป็นต้องเป็นหลักฐานอิสระ บันทึกการวิจัยที่เป็นประโยชน์ระบุแหล่งที่มาพื้นฐานและระบุว่าบทความพบพื้นฐานอื่นสําหรับการยืนยันหรือไม่ .
บันทึกรายละเอียดแหล่งที่มาที่เป็นประโยชน์ในขณะที่การวิจัย
สําหรับแต่ละแหล่งที่สําคัญให้เก็บชื่อคําอธิบายผู้สร้างหรือองค์กรที่รับผิดชอบ URL หรือรายละเอียดการเผยแพร่วันที่ที่เกี่ยวข้องและข้อเรียกร้องที่สนับสนุน เพิ่มหมายเลขหน้า, หมายเลขรายการหรือการอ้างอิงส่วนเมื่อแหล่งที่มายาว. รายละเอียดเล็ก ๆ เหล่านี้ทําให้การตรวจสอบในภายหลังเร็วกว่าการเปิดหน้าแรกทั่วไปอีกครั้งและทําการค้นหาซ้ํา
เก็บบันทึกย่อในคําพูดของคุณเองและทําเครื่องหมายใบเสนอราคาที่คัดลอกไว้อย่างชัดเจน สิ่งนี้ช่วยลดโอกาสที่วลีของแหล่งข่าว จะกลายเป็นต้นฉบับโดยบังเอิญ สมุดบันทึกการวิจัยควรแยกแยะภาษาวาจาออกจากคําอุปมา และคําถามของนักเขียนเอง หากจะมีการอ้างถึงข้อความ ให้รักษาต้นฉบับและตําแหน่งที่แน่นอนไว้ก่อนที่จะตัดแต่งบริบทโดยรอบ
บันทึกปัญหาที่ยังไม่ได้รับการแก้ไขเป็นคําถาม แทนที่จะเลือกคําตอบที่สะดวกอย่างเงียบ ๆ คําถามอาจเกี่ยวข้องกับวันที่ขัดแย้งกัน วัตถุที่เคลื่อนไหว หรือทางเข้าที่ไม่แสดงอย่างสม่ําเสมอในหน้า มอบหมายขั้นตอนต่อไป เช่น การตรวจสอบประกาศอย่างเป็นทางการที่ใหม่กว่าหรือขอคําชี้แจง และหลีกเลี่ยงการแสดงข้อเรียกร้องตามที่ตรวจสอบแล้วจนกว่าขั้นตอนนั้นจะสร้างหลักฐาน
สร้างรายการที่ผู้อ่านหันหน้าไปทางสั้น ๆ
รายการแหล่งข้อมูลสาธารณะควรช่วยผู้อ่าน ไม่ใช่ทําซ้ําทุกแท็บที่เปิดระหว่างการวิจัย เลือกลิงก์ที่สนับสนุนการอ้างสิทธิ์ที่สําคัญ หรือให้การวางแผนต่อไปที่เป็นประโยชน์ หน้าผู้เยี่ยมชมอย่างเป็นทางการที่แม่นยํามักจะเป็นประโยชน์มากกว่าพอร์ทัลปลายทางทั่วไป เมื่อบทความกล่าวถึงการจัดเตรียมการรับเข้าเรียน บันทึกการรวบรวมมีประโยชน์มากกว่าหน้าแรกของพิพิธภัณฑ์สําหรับ ระบุวัตถุหนึ่งชิ้น
เขียนป้ายลิงก์เชิงพรรณนาที่ตั้งชื่อสถาบันและวัตถุประสงค์ ผู้อ่านควรเข้าใจว่าลิงก์จะนําไปสู่กฎระเบียบของผู้เข้าชมปัจจุบัน บันทึกวัตถุ แผนที่ประวัติศาสตร์ หรือบัญชีผู้เชี่ยวชาญก่อนเปิดหรือไม่ หลีกเลี่ยงป้ายกํากับซ้ํา ๆ เช่นที่นี่หรือข้อมูลเพิ่มเติมโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อลิงก์หลายลิงก์ทําหน้าที่ที่แตกต่างกัน
แยกรายการแหล่งข้อมูลออกจากย่อหน้าเนื้อหา หากขั้นตอนการแปลของสื่อต้องใช้ประโยคที่สมบูรณ์ วิธีนี้ช่วยให้เนื้อหาอ่านรู้เรื่อง และยังแยกแยะลิงก์ได้ในทุกภาษา รายการที่ดีอาจรวมทั้งหลักฐานอ้างอิงและข้อมูลสำหรับวางแผนที่เกี่ยวข้อง โดยใช้ข้อความลิงก์อธิบายบทบาทของแต่ละรายการให้ชัดเจน
ทําให้บันทึกใช้งานได้สําหรับบรรณาธิการและนักแปล
บรรณาธิการควรสามารถตรวจสอบตัวอย่างการอ้างสิทธิ์ได้ โดยไม่ต้องขอให้ผู้เขียนสร้างกระบวนการวิจัยทั้งหมดขึ้นใหม่ ติดบันทึกแหล่งที่มากับบทความและเก็บความแตกต่างที่ชัดเจนระหว่างข้อเท็จจริงที่ตรวจสอบแล้ว การตีความที่เสนอ และคําถามเปิด สิ่งนี้สนับสนุนการตรวจสอบที่มุ่งเน้นแทนคําขอทั่วไปเพื่อตรวจสอบทุกอย่างอีกครั้ง .
ให้ข้อมูลแหล่งที่มาที่จําเป็นแก่ผู้ตรวจสอบการแปลเพื่อรักษาตัวตนของสถานที่และข้อกําหนดเฉพาะทาง . การสะกดคําของสถาบันดั้งเดิม ชื่อวัตถุ หรือคุณสมบัติของแหล่งที่มาเองสามารถป้องกันการแปลที่คล่องแคล่วแต่ไม่ถูกต้องได้ ทําเครื่องหมายวันที่ชื่อและ URL ที่ควรรักษาความหมายตามความเป็นจริงของพวกเขาในขณะที่อนุญาตให้ภาษาธรรมชาติรอบตัวพวกเขา
อย่าคิดว่าหน้าเว็บไซต์ทางการที่แปลเป็นภาษาอื่นจะอัปเดตตรงกับฉบับที่อ่านครั้งแรกเสมอ หากบทความอ้างอิงกฎปัจจุบันข้อใดโดยเฉพาะ ให้ตรวจสอบฉบับภาษาที่เกี่ยวข้อง หรือเก็บแหล่งข้อมูลที่สนับสนุนข้อความนั้นจริงไว้ ภาษาของหน้าที่ลิงก์ไปช่วยบอกบริบทได้ แต่เนื้อหาในหน้านั้นต่างหากที่ใช้ยืนยันข้อเท็จจริง
จัดการเปลี่ยนและไม่พร้อมใช้งานแหล่งที่มา
เมื่อหน้าอย่างเป็นทางการเปลี่ยนแปลง ให้ตรวจสอบข้อเรียกร้องที่ได้รับผลกระทบแทนที่จะถือว่าบทความนั้นผิดหรือถูกโดยอัตโนมัติ การเปลี่ยนแปลงอาจเกี่ยวข้องกับการแจ้งชั่วคราว ผลิตภัณฑ์อื่น หรือส่วนที่เปลี่ยนชื่อ เปรียบเทียบบันทึกการวิจัยเก่ากับข้อมูลปัจจุบัน และอัปเดตคําแนะนําสาธารณะที่การตัดสินใจของผู้อ่านได้รับผลกระทบ
ลิงก์ที่เสียเป็นสัญญาณการบํารุงรักษาไม่ใช่เหตุผลที่จะเปลี่ยนหน้าใด ๆ ที่มีชื่อคล้ายกัน ค้นหาแหล่งที่เทียบเท่าในปัจจุบันขององค์กรที่รับผิดชอบหรือแหล่งที่เหมาะสมอื่น ๆ หากไม่มีหลักฐานต้นฉบับอีกต่อไป ให้เก็บบันทึกภายในและพิจารณาใหม่ว่าการเรียกร้องสาธารณะยังคงมีพื้นฐานเพียงพอหรือไม่ อย่าทําให้การเปลี่ยนที่อ่อนแอลงดูเหมือนการตรวจสอบเดียวกัน
หากพบข้อผิดพลาดทางวัตถุ ให้แก้ไขบทความและปฏิบัติตามนโยบายการแก้ไขของสิ่งพิมพ์ อัปเดตบทสรุปที่เกี่ยวข้องและเวอร์ชันที่แปลซึ่งมีข้อเรียกร้องเดียวกัน . รายการแหล่งที่มาควรสะท้อนหลักฐานที่อยู่เบื้องหลังบทความที่แก้ไข ในขณะที่บันทึกบรรณาธิการอธิบายว่าเหตุใดจึงมีการเปลี่ยนแปลง
เสร็จสิ้นด้วยการตรวจสอบการเรียกร้องไปยังแหล่งที่มา
อ่านคําสัญญาที่แข็งแกร่งที่สุดของบทความ และถามว่าแหล่งข้อมูลใดสนับสนุนแต่ละแหล่ง จากนั้นอ่านรายการแหล่งข้อมูลสาธารณะและถามว่าฉลากของมันอธิบายสิ่งที่ลิงก์ให้ไว้อย่างถูกต้องหรือไม่ . ลบการอ้างอิงที่น่าประทับใจ แต่ไม่เกี่ยวข้องและแก้ไขข้อความที่เป็นผลสืบเนื่องใด ๆ ที่ไม่มีเส้นทางหลักฐานที่ชัดเจน
ผลลัพธ์ควรเป็นรายการแหล่งที่มา ที่ได้รับตําแหน่งในหน้า ผู้อ่านได้รับลิงก์การวางแผนอย่างเป็นทางการที่เป็นประโยชน์ บรรณาธิการสามารถตรวจสอบหลักฐานได้อย่างมีประสิทธิภาพและการอัปเดตในอนาคตเริ่มต้นจากจุดตรวจที่ชัดเจน แรงบันดาลใจยังคงมีบทบาทในการค้นพบเรื่องราว ในขณะที่การตรวจสอบทําให้เรื่องราวนั้นมีความสัมพันธ์ที่เชื่อถือได้กับสถานที่ที่ได้รับการอธิบาย
บันทึกการเรียกร้องต่อแหล่งที่มาในทางปฏิบัติ
สําหรับบทความของปอมเปอี ให้สร้างรายการแยกต่างหากสําหรับการจัดตั๋ว พฤติกรรมของผู้เข้าชม และการตีความทางประวัติศาสตร์ เชื่อมโยงสองหน้าแรกกับหน้าผู้เยี่ยมชมอย่างเป็นทางการที่เกี่ยวข้อง เชื่อมโยงการเรียกร้องทางประวัติศาสตร์กับหลักฐานทางโบราณคดีหรือสถาบันที่เหมาะสม รูปถ่ายของนักเขียนสามารถบันทึกสิ่งที่เฟรมของพวกเขาแสดงได้ แต่ไม่ควรสืบทอดอํานาจของหน้าตั๋วสําหรับการอ้างสิทธิ์ที่แตกต่างกัน
บทความสวน Kew ต้องการบันทึกที่แตกต่างกัน ข้อมูล Kew’s Living Collections อธิบายถึงการรวบรวมพืชของสถาบัน ในขณะที่เส้นทางของผู้เข้าชมและการเข้าถึงปัจจุบันต้องการข้อมูลผู้เยี่ยมชม หากต้นฉบับระบุพืชชนิดใดชนิดหนึ่ง ให้เก็บหลักฐานสําหรับบัตรประจําตัวนั้นไว้ แทนที่จะปฏิบัติต่อหน้าคอลเลกชันทั่วไปเพื่อเป็นหลักฐาน ผลผลิตที่ใช้งานได้จริงคือการเรียกร้องที่ตรวจสอบแล้ว แหล่งสนับสนุนหนึ่งแหล่ง และบันทึกขอบเขตหนึ่งรายการต่อการยืนยันที่เป็นผลสืบเนื่อง รายการที่ผู้อ่านต้องเผชิญอาจสั้น ๆ เนื่องจากการทําแผนที่ภายในได้อธิบายแล้วว่าทําไมลิงก์ที่เลือกแต่ละลิงก์จึงอยู่ที่นั่น
